علی فضلی

علی فضلی در سال 1340 در شهر تویسرکان دیده به جهان گشود.

وی در 7 سالگی به همراه خانواده به شهر تهران مهاجرت کرد و در حین تحصیل در مدرسه، از مسجد و نماز جماعت غافل نبود.

علی فضلی پس از پیروزی انقلاب، در سال 1358 مدرک دیپلم خود را اخذ کرد و به عضویت سپاه پاسداران درآمد.

ماجرای مجروحیت چشم سردار فضلی / شهید جعفر جنگروی

پس از اتمام دوره آموزشی برای مقابله با ضد انقلاب راهی خرمشهر شد و با پایان یافتن موضوع خلق عرب در خوزستان، برای ماموریت سنگین‌تری عازم کردستان شد و مدتها در کنار سایر رزمندگان به درگیری با دموکراتها مشغول بود.

علی فضلی در مامویت سوم و در دوران دفاع مقدس به خوزستان برگشت و در عملیات‌های متعددی به نبرد با دشمن متجاوز بعثی پرداخت.

سردار فضلی در یکی از عملیات‌ها از ناحیه چشم مجروح شد و سند افتخاری را برای خود در کارنامه‌اش رقم زد.

سابقه فرماندهی لشکر المهدی و 10 سید الشهداء زبانزد رزمندگان دلاوری است که از دور و نزدیک وی را می‌شناسند.

علی فضلی در بسیاری از عملیات جنگی از جمله آزادسازی خرمشهر نقش موثر داشت و در چند موقعیت محدود هم فرماندهی لشکر 27 محمد رسول الله (ص) را بر عهده گرفت.

علی فضلی در میان یادگاران دفاع مقدس از سرشناس‌ترین‌هاست. کمتر پیدا خواهید کرد جوانان بسیجی، آن هم از نوع نسل سومی را که حاج علی را نشناسند، چه برسد به نسل دومی ها و بر و بچه های جنگ.

سردار علی فضلی با پایان جنگ تحمیلی مفتخر به دریافت درجه از سوی فرماندهی کل قوا گردید و به عنوان جانشین سازمان بسیج مستضعفین مشغول به فعالیت شد.

دو ویژگی منحصربفرد سردار علی فضلی

روحیه بسیجی و اقتدار در مواقع برخورد با دشمنان انقلاب دو ویژگی منحصربفرد سردار علی فضلی است. حاج علی فضلی با هر سطحی از مسئولیت و درجه و مقام، اسطوره خدشه ناپذیر یک «بسیجی تمام عیار» است.

هر کس، با هر عقیده و مرامی (به غیر از دشمنان خونی انقلاب) فقط کافی است دقایق اندکی را در کنار این مرد بگذراند تا تایید کند در جملات قبل اغراق و تعارف وجود ندارد.

افتادگی و خضوع این شیرمرد حقیقتا تکان دهنده است و چشم های هر صاحب دلی را به اشک می نشاند. طعم «اقتدار علوی» حاج علی را، البته بیشتر از بسیجیان، گردنکشان و یاغیان به اسلام و انقلاب چشیده‌اند.

وی در ایامی که به عنوان فرماندار نظامی تهران، مسئولیت حفظ امنیت پایتخت ام‌القرای اسلام را بر عهده داشت، مصداق روشن یک «پاسدار نظام اسلامی» را به کسانی که به هر دلیلی امر برایشان مشتبه شده بود نشان داد و هنوز خاطرات این سردار آهنین، نقل محافل آن کسان و ناکثان است.